و اما قول او که: «فرشتگان و روح در آن نازل می‌شوند»؛ فرشتگان همان «مالکانِ شناختِ او» به حقیقت‌اش هستند، و روح همان «سلسال» است در آن شب؛ یعنی با تعظیم او و دعوت به شناخت و طاعت و فضل او، به اذن پروردگارشان که همان «میم» است. «سلام و سلامت است آن شب تا طلوع سپیده»؛ فرمود: او به قسطِ عدل برپاست و در مقامات امامان ظاهر است تا آنکه خداوند «کشف» را آشکار کند و آن، ظهورِ «قائم» است.
و همچنین این همان شبی است که خداوند در کتابش یاد کرده: «در شبی مبارک... در آن هر امر حکیمی جدا می‌گردد». پس «امر حکیم»، همان «حسن و حسین» و مقامات امامان تا انتهای سطر است؛ و همانا آن حقیقت به صورتِ مؤنث ظاهر گشت تا بر این «عالم واژگون‌بخت» پوشیده بماند (تلبیس) و به سبب انکارِ حق توسط آنان؛ و این تلبیس بر آنان واقع شده تا مایه حیرتشان گردد، «او از آنچه می‌کند بازخواست نشود و آنانند که بازخواست شوند».
و در این شب سه زیارت است:
زیارت اول: در یک‌سوم آغازین شب، پس از نماز عشای آخر.
زیارت دوم: در یک‌سوم دوم شب، آنگاه که نیمی از آن سپری شود.
زیارت سوم: در یک‌سوم پایانی شب، هنگام طلوع فجر و به وقت نماز صبح.