دیده‌ها تو را در نمی‌یابند و در حصر و شمارش نمی‌گنجی؛ بلکه تویی که دل‌ها و جان‌ها را دگرگون می‌کنی، و تویی بلندمرتبه و بسیار آمرزنده. ای آنکه با همان ظهورش، از دیدگانِ خلقش پنهان گشت، و با حضورش، آنان را به شناختِ خویش راهنمایی کرد. مولای من! ظهورِ تو در میان آفریدگانت، برای مؤمنان رحمت، و برای شکاکان، کافران و منکران، مایه عذاب است.

والایی ای مولای من، ای امیر نحل، ای علی، ای عظیم، فراتر از آنگونه که مردمان به تو می‌نگرند؛ و منزهی از آنچه فهم‌ها از تو در می‌یابند. ای آنکه در هر چه ظاهر شد، برای ظهورش شبیه و نظیری نبود؛ و در هر چه پنهان گشت، برای بطونش حد و فرجامی نیست. پس ظاهر گشت بی آنکه زوالی یابد یا از مکانی به مکان دیگر منتقل شود.

بار خدایا! از تو می‌خواهم ای مولای ما، ای امیر نحل، ای علی، ای عظیم؛ به حقِ ظهوراتِ ذاتی‌ات و نام‌های محمدی‌ات، که درود فرستی بر آن "نور مقصود" که بی‌گسست به تو متصل است؛ و بر آن روشناییِ عظیمی که از آن "شبحِ تابان" منشعب گشته است. و بر صراط مستقیم و بر وجودِ آن "سایه روشنگر" و بر جایگاه‌های قدرتِ آن قادرِ متعال.