است که در این روز دعای هیچ مؤمنی را بی‌پاسخ نگذارد، و هیچ وسیله‌ای را رد نکند، و آرزویی را ناامید نسازد، و امید کسی را نبرد، و دشمنان را بر او شادمان نگرداند.

خداوند در این روز مکرِ هیچ مکار را بر مؤمن چیره نمی‌سازد، او را به پیشامد ناگواری نمی‌سپارد، بلاها بر او فرود نمی‌آیند و اندوه بر او نمی‌گذرد. از هر لغزشی که داشته گذشت می‌کند، و هر گناهی را که از سر نادانی انجام داده و آمرزش آن را بخواهد، می‌آمرزد. اگر دینی داشته باشد و ادای آن را بخواهد، ادا می‌کند؛ اگر دشمنی ستمکار داشته باشد، شر او را کم و وی را دور می‌سازد. اگر کسی برایش کیدی اندیشد، مکرش را به خودش بازمی‌گرداند؛ اگر بلغزد، دستش را می‌گیرد، و اگر بخوابد، با دیده خویش نگهدار اوست.

اگر مسافر باشد، در سفر نگهبان او و در میان خانواده‌اش جانشین اوست. اگر سوگند یاد کند، سوگندش را روا می‌دارد و اگر از او روی گرداند، به او روی می‌آورد. اگر یاد او را فراموش کند، او را یاد می‌کند و اگر از طاعتش غافل شود، او را بر آن توفیق داده و بیدار می‌سازد. اگر زندانی باشد و رهایی بخواهد، بند از او می‌گشاید؛ و اگر برای کشتن برده شود و آزادی جانش را بخواهد، او را آزاد نموده و فدیه‌اش را می‌دهد.