آن‌ها را ذکر کردی و شگفتی‌هایی از آن‌ها را شرح دادی، اما بر توست که اشخاصِ آن‌ها و اشخاصِ آنچه در پی آن‌ها می‌آید را نام ببری، از شخصیت‌های سال و دوازده ماه، و درباره ماه رمضان از میان آن‌ها، و از سی روز و سی شبِ آن؛ چرا که این مسئله در پرسش قبلی نیامده بود.
به او گفتیم: آری، آنچه را از علم خداوند که نامش مقدس باد)آموخته‌ایم به تو می‌گوییم و کتمان آن بر ما جایز نیست... تا آنجا که خصیبی قدس الله روحه می‌گوید: و او همان «سال» است که در آن دوازده ماه است؛ پس نخستینِ آن‌ها «ماه رمضان» است: و او عبدالله بن عبدالمطلب است. و روزه ماه رمضان، همان سکوتِ عبدالله در آن است؛ و این همان چیزی است که خداوند در کتاب خویش در سخن خدای متعال تبیین فرموده: «پس بگو من برای خدای رحمان روزه‌ی سکوت نذر کرده‌ام و امروز با هیچ انسانی سخن نمی‌گویم»؛ و در داستان زکریا، سخن خداوند عزوجل که می‌فرماید: «پروردگارا، برای من نشانه‌ای قرار ده. فرمود: نشانه‌ات این است که سه شبانه‌روز با وجود تندرستی با مردم سخن نگویی. پس از محراب بر قوم خویش خارج شد و به آنان اشاره کرد که صبح و شام تسبیح گویید.»
«پس وحی به دستِ او و چشمِ او و حجابِ او بود، نه به زبان و نطقِ او؛ و آن تحریمی که عبدالله در آن ماه از خوردن و آشامیدن و دروغ و سخن گفتن به ناحق، تا تمامیِ آنچه