تویی که هر که را بخواهی زنده می‌کنی و هر که را بخواهی می‌میرانی و به هر که بخواهی بی‌حساب روزی می‌دهی. منزهی تو از آنچه ستمگران می‌گویند، منزه بودنی بزرگ؛ و منزهی از آنچه ملحدان به دروغ می‌بافند که تو در این بقعه (مزار) مدفون گشته‌ای، یا مغلوب و مقهور و مقتول شده‌ای!
بلکه تو آفریننده‌یِ مرگ و فنا هستی؛ و تویی زنده، جاوید، ازلی و قدیم؛ پروردگارِ پروردگاران، خدایِ خدایان و جبارِ جباران. چگونه فنا بر تو واقع شود در حالی که تو خالقِ آنی؟ و چگونه کُشتن بر تو فرود آید در حالی که تو پدیدآورنده‌یِ آنی؟ یا چگونه دشمنانت بر تو چیره شوند در حالی که تویی که آنان را زنده می‌کنی و می‌میرانی، هرگونه که بخواهی و هر زمان که بخواهی؟
تعالی یافت و بالا رفت مقامِ تو از گفتارِ کسانی که می‌گویند تو مغلوب، مقهور، محصور یا تحتِ ستم گشتی؛ تعالی یافتنی بزرگ! تو صورتِ خویش را بر برگزیده‌ات، "حنظله" (حنظلة بن أسعد الشبامي)، افکندی که شبیه و کالبدِ مثالیِ تو گشت؛ و بدان سبب، بهشت را بر او واجب کردی و او را به بخشش و آمرزشِ خویش نوید دادی، و به او منزلتِ رفیع و درجه‌یِ والایِ فضیلت را بخشیدی. پس بر او از جانبِ تو درود و تحیت و سلام باد، در گذرِ زمان‌ها و دوران‌ها. و بر مؤمنانِ موحد و عارف، از سوی