راضی گشت، لعنتی بزرگ. بار خدایا! در فرجِ مؤمنان تعجیل کن و آنان را از دستان منافقان، گمراهان، کافران و منکران رهایی بخش؛ و بنایِ مؤمنان را بر هر بنایی برتری ده، و جایگاهشان را بر هر جایگاهی، و حالشان را بر هر حالی؛ و بار خدایا، کلمه‌ی آنان را برترین و کلمه‌ی دشمنانشان را پست‌ترین قرار ده، و حق و سنت و شریعتِ آنان را آشکار ساز، و از جانب خود برای ما و ایشان حجتی یاریگر قرار ده.»
سپس بعد از این دعا، قنوت بگیر و بگو: «بار خدایا! این امتِ گمراهِ گمراه‌کننده، با امامانِ هادی مخالفت کردند و به "کلمه‌ی نورانی" کافر شدند. آنان بر کفر، نادانی، نابودی و کوری پایداری ورزیدند و از کتابی که به شناخت و تدبر در معانی‌اش فرمان داده بودی، دوری جستند. آنان با "اسم" تو و رسولت که به طاعتش فرمان داده بودی مخالفت کردند و از حق منحرف شدند؛ پس امت را گمراه کرده، سنت را مخالفت نموده و کتاب را دگرگون ساختند. آنان بر احزاب چیره گشتند و چون حق به سراغشان آمد، بدان کفر ورزیدند و چون باطل نزدشان آمد، بدان تمسک جستند. حقِ تو را تباه کردند و خلقِ تو را گمراه ساختند و فرستادگانت را در پندار خویش کشتند و کتابت را با آتش سوزاندند؛ از روی گستاخی بر شدتِ عذاب! پس چقدر بر آتش شکیبایند! و آنان حاملانِ علم تو و گنجینه‌دارانِ سِرّ تو را همانان که حاکمانِ زمینت قرار داده بودی به قتل رساندند. بار خدایا! پس لعنت کن کسی را که با آنان چنین کرد و کسی را که بدان