بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَم اَلْرَاحِمِينَ يَا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ، وَتَسْجُدُ وَتَدْعُوا بِمَا أَحْبَبْتَ يُجَابُ إِنْ شَاءَ اَللهُ تَعَالَى.

وَاعْلَمْ أَنَّ اَللهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مُعْطِي لَمِنْ زَارَ هَذِهِ اَلزِّيَارَةَ فِي هَذَا اَلْيَوْمِ عَشْرَ خِصَالٍ: أنْ يَقِيهٍ مِيتَةَ اَلسُّوءِ، وَلَا يُعَانُ عَلَيْهِ عَدُوُّ إِلَى أَنْ يَمُوتَ وَيُوقَى مِنْ اَلْمَكَّارَةِ وَالْفَقْرِ، وَيُؤَمِّنَهُ اَللهُ -عَزَّ وَجَلَّ- مِنْ اَلْبَرَصِ وَالْجُذَامِ وَيُؤَمِّنَ ذَلِكَ وَلَدَهُ وَوَلَدَ وَلَدِهِ إِلَى أَرْبَعِ عِقَابٍ.

قَالَ عَبْدُ اَللهِ بْنٌ سٍنَانٍ: اَلْحَمْدُ للهِ اَلَّذِي مَنَّ عَلَيَّ بِمَعْرِفَتِكُمْ وَالْمُفْتَرَضِ لَكُمْ، وَالْحَمْدُ للهِ رَبِّ اَلْعَالَمَيْنِ، وَصَلَّى اَللهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهٍ اَلطَّيِّبِينَ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ وَالدِّينِ، وَسَلَّمَ.

و از محمد بن همام، از احمد بن حسین، از پدرش حسین بن علی، از محمد بن سنان، مفضل بن عمر از امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت کرده است: هنگامی که در روز عاشورا آبِ فرات را بر حسین -عَزَّ عَزُّهُ- و یارانش بستند، ایشان در میان آن‌ها ندا داد: «آگاه باشید هر کس تشنه است، بیاید.» پس یاران یک به یک آمدند و حضرت انگشتِ شستِ خود را در کفِ دستِ آنان نهاد و از شستِ مبارکشان آب جاری گشت. حضرت فرمود: «بنوشید.» و آنان پیاپی نوشیدند تا همگی سیراب گشتند. یاران به یکدیگر می‌گفتند: «به خدا سوگند شرابی نوشیدیم که هیچ‌کس در تمامِ جهانیان و در سرای دنیا مانند آن را ننوشیده است.» پس از آنکه یارانِ حسین کشته شدند و در چشمِ مردمان قتلِ خودِ حضرت نیز مشتبه گشت که در روز جمعه هنگام زوالِ خورشید بود حسین