خوشا به حالِ "حنظله" که در میانِ ما به هجرتش به سوی حقیقت برگزیده گشت. سلام بر زائرانِ آن نور در کربلا، از مؤمنانی که به زیارتش عارف و آگاهند. سلام بر کسی که او را زیارت کرد و گواهی داد که او زنده است و در میانِ روضه‌اش بهره‌مند.

او هنگامِ سلام، با دستِ خویش با آنان مصافحه می‌کند، و دعایشان را با رأفتِ خویش پاسخ می‌گوید.

کجایند صاحبانِ خرد تا کُنهِ علمِ او را دریابند؟ و او را آن‌گونه که حقِ قدرِ اوست، بشناسند؟ و بدانند که او "حجابِ مقیم" است که با هدایت در میانِ رعیتِ خویش است. سپاس و شکرِ ابدی و بی‌پایان، برای پروردگاری که ما را به کرامتِ خویش متنعم ساخت؛ به کوریِ چشمِ آنان که با حواریونِ احمد دشمنی کردند، و آنان که از سرِ نیتِ زشتِ خویش، گمانِ جهل بردند.»