« دعای عید فراش »
«به نام خداوند بخشنده مهربان»
ای که در اولین و آخرین طلب شده‌ای؛ ای که در اولین و آخرین شهود گشته‌ای؛ ای کسی که فرعون‌ها و دشمنانِ حق بر خاموش کردنِ نور تو و ابطالِ حجتت و انکارِ معرفتت پای فشردند، اما هرگز به ادراکِ آن نرسیدند. ای کسی که افعالِ قدرتت بر پروردگاری‌ات گواهی داد، و اسم بر معنایش دلالت کرد.
ای کسی که عرشش در آسمان و پادشاهی‌اش در زمین است؛ ای کسی که "رسول" بابِ او، و "امام" نورِ اوست. اگر نبود آنچه به اهلِ معرفت و توحید و طاعتت الهام کردی و قلب‌هایشان را استوار ساختی، هرآینه به سخنانِ ملحدان و منکرانِ معرفتت گوش فرا می‌دادند. پس ستایش توراست ای بلندمرتبه، ای عظیم! ای کسی که "انبیاء" حجاب‌های او، و "امامان" حقیقت و کُنهِ او هستند.
بار خدایا! از تو می‌خواهم ای خدای خدایان و جبارِ جباران؛ که در این روزِ نو و عیدِ خجسته و شاهد که آن را عیدی مشهور و پربرکت برای اولیائت قرار دادی به من و همه برادرانِ مؤمنم از بخششِ جزیل و عفو و غفران و رضوان و کرمت روزی دهی. و ما