«و از مفضّل بن عمر منه السلام روایت کرده‌ایم که گفت، سرورم صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: همانا معنى (علی) -عَزَّ عَزُّهُ- در روزگار پارسیان، در هر سال دو بار ظاهر می‌شد: در هنگام سپری شدن گرما و آغاز سرما، و در هنگام سپری شدن سرما و آغاز گرما. پس سپری شدن سرما و روی آوردن گرما را «نوروز» نامیدند، و سپری شدن گرما و روی آوردن سرما را «مهرگان» نامیدند، و آن دو را برای خود دو عید قرار دادند. و در آن زمان، هرگاه معنای اکبر در اکوار ظاهر می‌شد، با هاله نور تجلی می‌یافت، و گفته شده است که در این دو روز به خوردن و آشامیدن برخیزید. مفضّل منه السلام گفت: « تنها خردمندان پند می‌گیرند.»