سپس در حالی که عرق از سر و رویش می‌ریخت، پشت کرد و می‌گفت:
«ای کثیر! گروهی به واسطه "روزِ شنبه" رستگار شدند،
آنان که او را به واسطه "یکی از یکتاها" (آحاد) شناختند.
او پروردگاری است فرای زمان که "وقت" را بنا کرد،
و یگانه‌ای است که از چشمانِ "اضداد" پنهان است.
این ستایشی است ابدی که مردم را پیش می‌اندازد،
به سوی فضیلتی که در آن اراده‌ها به هم می‌پیوندند.»
ای برادر که فدایت شوم این بخشی از آن چیزی بود که ما به عنوان "علم" در این باب نقل کردیم تا دلیلی باشد بر این که "شب‌ها و روزها" در حقیقت همان راهنمایان در شش وقت (مرتبه) هستند که آن شش تجلی در آن‌ها واقع شد. این تجلیات در هر عصر و زمانی در وجودِ آن کس که "حق" برگزیند، ظاهر می‌شود.
و بدان که آفریننده "روز جمعه"، همان روزی است که در آن تمامِ مراتب جمع گشته است: رسالت، نبوت، سکوت، نطق، بردباری، خشم، پاداش، کیفر، توبه و روحانیت. ما برای تثبیتِ سخن و روشنگریِ مقام تو، بر این ایضاح خواهیم افزود؛ و از خداوند یاری می‌جوییم.»