سپس فریاد زد: ای محمد! سخن بر این بود که با "اهل زمین" با ما مباهله کنی، اما "اهل آسمان" حسابشان با خودشان است (اشاره به لاهوتی بودن انوار). سپس در حالی که می‌رفت، می‌گفت:
«دانشِ "ظهور" بر عقل‌ها اگر با صفا باشند
دشوار است، اما او با لطفِ خویش بر عقل‌ها لطافت می‌بخشد.
عیسی و احمد در مقامِ "تجلی" یکی هستند،
مانند "الف" که در عین یگانگی، در خمیدگی‌اش (عطف) صورت‌های مختلف می‌گیرد.
مقامِ "مکان" (سلمان) برای من کافی است،
و کافی است برای کسی که درخششِ نورش فراتر از وصفِ پیکرِ اوست.»