«روزی که زبان‌ها و دست‌ها و پاهایشان بر ضد آنان به آنچه انجام می‌دادند گواهی می‌دهند »: مقصود سید محمد است، و آن روزی است که خداوند دین حق آنان را به تمامی به آنان می‌دهد.
«و می‌دانند که خداوند همان حق آشکار است »: مقصود امیر نحل است.
«روزی که هر کسی آنچه را از نیکی انجام داده، حاضر شده می‌یابد، و آنچه را از بدی انجام داده است، آرزو می‌کند که کاش میان او و آن عمل بد فاصله‌ای دور بود»: مقصود ابوطالب است.
«و خداوند شما را از کیفر خودش بیم می‌دهد»: مقصود سید محمد است.
«روزی دشوار»: مقصود شخصیت پنهان باطنی است.
«روزی که هر گروهی از مردم را با امامشان فرا می‌خوانیم»: مقصود ابوعبیده و ابوهریره و یاران او هستند.
«روزی عبوس و سهمگین »: مقصود محمد بن ابی‌زینب است.
«روزی که خداوند پاداش مؤمنان را به پاس صبری که کردند به تمامی می‌دهد، و امامان برای ظهورِ حضرت با غلظت، قدرت، خشم و سخط بر دوستانِ شیطان ظاهر می‌شوند، و خداوند خشم خود را از مؤمنان دور می‌گرداند و بر آنان جامه‌هایی