هر دو جهانِ بالا و پایین و برای خواص و عوامِ خلق، مشهور و عیان گردانید. این همان‌گونه بود که مولا، آفریننده و "معنایِ" او بدو فرمان داده بود.

و چنین بود که پیامبر -عَزَّ عَزُّهُ- دستِ خویش را به سوی مردم گشود و مردم فوج‌فوج به سوی او شتافتند و دستِ او را به بیعت می‌فشردند، در حالی که دستِ امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- بالای دست‌های آنان بود؛ و این همان سخنِ خداوند است که فرمود: «همانا کسانی که با تو بیعت می‌کنند، در حقیقت با خدا بیعت می‌کنند؛ دستِ خدا بالای دست‌های آنان است. پس هر که پیمان شکند، بر زیانِ خود شکسته، و هر که به عهدی که با خدا بسته وفا کند، به زودی پاداشی بزرگ بدو خواهد داد.»

پیامبر میثاقِ او را از آنان گرفت و آنان را در هیچ تیرگی و ابهامی رها نکرد، تا آنجا که در حالی که آنان می‌دیدند و می‌شنیدند، به ایشان فرمود:

«این پروردگارِ شماست، پس او را بپرستید؛ و این آفریدگارِ شماست، پس او را بشناسید. این پدیدآورنده شماست که شما را از خود به سوی خود خوانده است؛ پس او را بپرستید و اطاعتش کنید و پیمان‌شکنی مکنید؛ که هر که پیمان شکند بر خویشتن شکسته است و مکرِ بد جز به اهلش نرسد.»