«روز فریاد و فراخوان»: قنبر است؛ «روز حادثه بزرگ»: عبدالله بن رواحه است؛ «روز بانگ کرکننده»: عثمان بن حنیف است؛ «روز نزدیک»: محمد بن حنفیه است؛ «روزی که مقدار آن پنجاه هزار سال است»: سلْسل است.
«روزی که مقدار آن هزار سال از آنچه می‌شمارید است»: مقداد است.
«روزی که زمین به غیر این زمین دگرگون شود»: امّ‌سلمه است.
«و آسمان‌ها»: اسماء بنت عمیس خثعمی، و امّ‌أیمن، و فضّه، و زینب حولاء عطّاره، و امّ‌حبیب است که همان رباب بنت امرؤ القیس می‌باشد.
«و در پیشگاه خداوند واحدِ قهّار ظاهر شدند»: مقصود فاطر است.
«امروز هر کس در برابر آنچه انجام داده است پاداش می‌یابد، امروز هیچ ستمی نیست، همانا خداوند سریع‌الحساب است»: مقصود موسی بن جعفر است، و آن روزی است که هر نَفسی آنچه را به دست آورده، از نیکی یا بدی، به تمامی دریافت می‌کند.
«روزی که هیچ پدری کیفر فرزندش را تحمل نمی‌کند و هیچ فرزندی به جای پدرش در چیزی کیفر نمی‌شود »: مقصود اسماعیل بن جعفر است.
«روزی که به جهنم می‌گوییم: آیا پر گردیدی؟ و او می‌گوید: آیا باز هم هست؟»: مقصود قائم است؛ آیا سینه‌ای را از دشمنانِ دوستانِ خداوند عزوجل شفا بخشیدی؟