به خورشید بدوز، و چون نیم‌ساعت یا نزدیک به آن به ظهر باقی ماند، دو رکعت نماز بگزار. در هر رکعت، یک بار سوره فاتحه، ده بار سوره توحید، ده بار سوره قدر و ده بار آیةالکرسی را بخوان. چون سلامِ نماز گفتی، خدا را بدان‌گونه که شایسته است سپاس گوی و بر رسولش درود فرست و در لعنِ ظالمان به آل‌محمد عزعزهم به درگاه الهی ابتهال و زاری کن.
و دعا کن در حالی که چشمانت از اشک روان است؛ البته این برای "اهل تقصیر و حیرت" است ،آنان که در ظاهر مانده‌اند. اما برای "اهل معرفت و بصیرت" که خداوند یاورِ بنده خویش و مددکار او در انجام واجبات است می‌گویم: آنچه بر آنان شایسته و مستحسن است، به کار بستنِ همان فرامینِ غسل و پاکیزگی جامه و پوشیدن گران‌بهاترین لباسِ ممکن و استعمال بوی خوش و اقامه نماز به همان صورتی است که شرح دادیم. اما تفاوت در آنجاست که پس از فراغت از این فصل، باید "دعای باطنی" را زمزمه کنند.
بر شما باد که از تفریط و کوتاهی بپرهیزید! فرمان مولا جل و علا را پیروی کنید و در دیدار با برادران و تشکیلِ اجتماعات، به قدرِ توان بکوشید. بدین‌سان برای سرورانِ مؤمنِ من که خداوند آنان را حفظ کند "دو پاداش" کامل می‌گردد: یکی برپاداشتنِ ظاهر برای اهلش، و دیگری تحقق یافتن به معرفتِ باطن و پیمودنِ سبیلِ آن. خداوند ما