پس کسی برخاست و پرسید: «ای امیرالمؤمنین، "فئام" چیست؟»
فرمود: «صد هزار پیامبر و شهید و صدیق.»
پس چگونه خواهد بود حالِ کسی که سرپرستی تعدادی از مردان و زنان مؤمن را بر عهده بگیرد؟ من نزد خداوند عزّ و جلّ ضامنِ امانِ او از کفر هستم؛ و اگر در آن شب یا روز، یا حتی پس از مدتی طولانی تا سالِ بعد بمیرد در صورتی که مرتکب گناه کبیره‌ای نشده باشد پاداش او بر خداوند متعال است. و هر کس برای [رفع نیاز] برادرانش وام بگیرد و آنان را یاری دهد، من نزد خداوند ضامن هستم که اگر قبضِ روح شود، خداوند آن بار را از دوش او بردارد.
پس هرگاه در این روز با یکدیگر دیدار کردید، با سلام مصافحه کنید و این نعمت را به هم تهنیت گویید. باید که حاضران به غایبان، و آنان که شاهدند به آنان که دورند، و نزدیکان به بیگانگان خبر دهند. باید که ثروتمند به فقیر، و نیرومند به ناتوان یاری رساند. این چیزی است که رسول خدا عزعزه مرا بدان فرمان داده است.»
سپس حضرت به خطبه جمعه پرداخت و نماز جمعه‌اش را نماز عید قرار داد و با فرزندان و پیروانش به منزل امام حسن عزعزه بازگشت؛ و توانگر و تهیدستِ آنان با بهره‌مندی از بخششِ مولا به سوی خانواده‌های خود روانه شدند.
و ستایش مخصوص پروردگار جهانیان است.