و گواهی می‌دهم که محمد عزعزه بنده و فرستاده اوست؛ او را در پیش از خلقت زمان بر تمامی امت‌ها برگزید، بر پایه دانشی که به او داشت. او را در میان هم‌جنسانش از هرگونه شباهت و تمایل منزه داشت و او را هنگام برپایی‌اش در آغازِ آفرینش در تمامیِ عالم، "امر کننده و نهی کننده" برگزید؛ چرا که دیدگان او معنا را درک نمی‌کنند و اندیشه‌ها بر او احاطه نمی‌یابند و رازهای پیچیده او را به تصویر نمی‌کشند. معبودی جز او نیست که پادشاهِ جبار است. اقرار به نبوتِ محمد را با اقرار به لاهوتِ خویش پیوند داد و او را به کرامتی مخصوص گردانید که هیچ‌یک از آفریدگانش بدان نرسیدند.

خداوندِ والایِ بزرگ، پس از پیامبرش، خاصانی از آفریدگان را برای خویش برگزید؛ آنان را به رفعتِ خویش والا گردانید و به رتبه خویش فراخواند. آنان را دعوت‌کنندگانِ به حق به سوی خود و راهنمایانِ طریقِ ارشادِ خویش قرار داد؛ قرن به قرن و زمان به زمان. آنان را در قِدَم، پیش از هر امتدادی پدید آورد و مبدأ انوارِ خویش ساخت. آنان را به ستایش خویش گویا کرد و شکر و تمجید خود را به آنان الهام نمود و آنان را حجت‌هایی قرار داد بر هر آن کس که به پادشاهیِ ربوبی و سلطنتِ عبودیِ او معترف است. حتی گنگان را به انواع زبان‌ها به نطق درآورد تا در برابر او خاضع شوند که اوست آفریننده زمین‌ها و آسمان‌ها. آنان را بر آفرینش گواه گرفت و هر چه از امرِ