فَأَحْمَدْ سَيِّدِي حَمْدًا كَثِيرًا | وَاعْرِفْ مِنْهُ مَا لَا يَعْرِفُوهُ | |
لَقَدْ دَلَّ الْحِجَابُ عَلَيْهِ حَتَّى | تَجَلَّى لِلْعِبَادِ فَعَايَنُوهُ | |
فَلَمَّا عَايَنُوهُ قَدْ تَجَلَّى | لَهُمْ يَوْمَ الْغَدِيرِ تَنَاكَرُوهُ |
وَبَيْتٌ ثَانٍ مُضَافٌ الْيْهَا وَهُوَ هَذَا:
هُوَ الْأَزَلُ الْقَدِيمُ الْفَرْدُ حَقًّا | وَلَا شَيْئًا سِوَاهُ فَاعْبُدُوهُ | |
وَلَوْ لَا الِاسْمُ مَا عَرَفَ الْمُسَمَّيَ | وَلَوْلَا اِسْمُهُ مَا وَحِدْوَهُ |
« روایتِ نِدایِ سید محمد عزعزه در غدیر و عاقبتِ منکران »
«از شیخِ مورد اعتماد، ابوالحسین محمد بن علی جلی رضی الله عنه درباره آنچه شیخ ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی که خداوند بر درجاتش بیفزاید در اخبار خود پیرامون ندای سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- در روز غدیر روایت کرده، پرسیدم.
او گفت: هنگامی که سرورمان رسول -عَزَّ عَزُّهُ- در روز غدیر خم با بیانی فصیح و آشکار ندا داد: «این علی، پروردگار شماست، پس او را بپرستید؛ و این علی، آفریدگار شماست، پس او را یگانه دانید»، تمام پادشاهی هستی، از اهل آسمان‌ها و زمین، یعنی کسانی که دانششان از شناختِ توحیدِ پروردگار جهانیان قاصر بود، به لرزه درآمدند.