الْبَيِّنَةِ الْمُضِيئَةِ، بِتَوْفِيقِ اللَّهِ وَمَعُونَتِهِ وَإِرَادَتِهِ وَمَشِيئَتِهِ جَعَلَنَا اللَّهُ وَإِيَّاكُمْ مِمَّنْ وَفِيَ للَّهِ بِعَهْدِهِ فَوَفِيَ اللَّهُ لَهُ بِوَعْدِهِ، أُولَئِكَ أَهْلُ مَعْرِفَتِهِ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ جَلَّ مِنْ قَائِلٍ فِيهِمْ: ﴿وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنْ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاءُ فَنِعْمَّ أَجْرُ الْعَامِلِينَ﴾¹

« عنوان و فهرست رساله »

«من با پیروی از آثار گذشتگان و تبعیت از آیات و اخبار، این رساله را تألیف نمودم و آن را چنین نامیدم: {راهِ آسایشِ جان‌ها و راهنمایِ شادی و سُرور}؛ و به درگاهِ شکافنده سپیده دمان تضرع می‌کنم که آن را بر مدار صلاح و رستگاری قرار دهد.

در این رساله، از آن دانشِ والا و گران‌قدری که در آن به ودیعه نهادم، با آنچه در فضیلتِ روزِ عید غدیر رسیده است آغاز کردم؛ که در آن، خطبه‌ای از مولایمان امیرالمؤمنین عزعزه وجود دارد که در روزِ مذکور ایراد فرمود و از فضیلت‌های مشهور آن سخن گفت. او به کسانی که به فرامینش در آن روز بشتابند، پاداشی جزیل، رحمتی