آفریده و هستی بخشیده، مساوی باشد. به اراده و قدرتش قدیم است؛ فراتر است از آنچه ستمکاران می‌گویند، فراتر بودنی بزرگ.

او را می‌ستایم و به او ایمان دارم و او را می‌پرستم و از او یاری می‌جویم. و گواهی می‌دهم که معبودی جز او نیست؛ آفریننده جزء و کل، والای بزرگ، امیرالمؤمنین. و گواهی می‌دهم که محمد ظاهرِ اسم اوست؛ آن قدیمِ والایی که هر صاحب‌بصیرت و دانایی از شناختش فرو ماند. این است خداوند عزیز و حکیم؛ هر که او را شناخت، به راه راست هدایت یافت.

و درودهای پروردگار والای بزرگ ما بر این «اسمِ جلیل» و بر «بابِ کریم» او باد؛ آن که هستی‌بخشِ ازلی، او را از اسمِ محمدی و جسدِ نوری‌اش پدید آورد. پس باب قدیمِ نوپدیدان است و آغازِ پیدایشِ نورانیان؛ «روزبه فارسی» و مثالِ «خسروی» در عصرِ «کسروی». و درود بر «أیتام» او که اهلِ کمال و چراغ‌های تاریکی‌اند، و بر آنان که در پی ایشان از صاحبانِ مراتبِ نورانیِ گران‌قدر هستند، و بر پیروانشان از نزدیک‌ترین مقربان تا آخرین مرتبه لاحقین؛ درودی خالص تا روز دین. و بر ما باد از برکات ایشان و درودهای نابشان، آنچه ما را به «حقیقت» برساند و بر راه و روشِ «طریقت» استوار بدارد؛ به توفیق و رحمت او، که او بخشنده، کریم، والا و بزرگ است و از او یاری می‌جوییم.