اَلْخَسْرَوِيُّ فِي اَلْعَصْرِ اَلْكَسَرَوِيِّ، وَعَلَى أَيْتَامِهِ أَهْلِ اَلتَّمَامِ وَمَصَابِيحِ اَلظَّلَامِ، وَعَلَى مَنْ يَلِيهِمْ مِنْ أَهْلِ الْمَرَاتِبِ اَلْنُورَانِيَّةِ الْكِرَامِ، وَمَنْ اَتَّبَعِهِمْ مِنْ أقْرَبِ اَلْمُقَرَّبِينَ إِلَى آخِرِ مَرْتَبَةِ اَللَّاحِقَيْنَ، صَلَاةً صَافِيَةً إِلَى يَوْمِ اَلدِّينِ، وَعَلَيْنَا مِنْ بَرَكَاتِهِمْ وَخَالِصِ صَلَوَاتِهِمْ مَا يُوَصِّلُنَا بِهِ إِلَى اَلْحَقِيقَةِ وَيُثْبِتُنَا عَلَى نَهْجِ اَلطَّرِيقَةِ، بِتَوْفِيقِهِ وَرَحْمَتِهِ، إِنَّهُ جَوَادٌ كَرِيمْ عَلِيٌّ عَظِيمٌ وَبِهِ نَسْتَعِينُ.

«و از اخبارِ [واقعه] غدیر، خطبه‌ای است که مولایمان امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) در آن روز ایراد فرمود؛ و توفیقِ من جز به [اراده] خداوند نیست، بر او توکل کردم و به سوی او باز می‌گردم.»