« خطبه مبارک روز غدیر »
به نام خداوند بخشنده مهربان
ستایش خدای را که حکمت خویش را از قدرتش پدیدار ساخت و «اسم» خود را از نورِ ذاتش آشکار نمود؛ مولایش او را پدید آورد و «معنا» او را ظاهر ساخت، آن که شریک و مثل و نظیر و همتایی ندارد. معنایی قدیم و ازلی است، و «اسم» نیز قدیمِ ازلی است که ظهورش نزد آفریدگار و پدیدآورنده و بنیان‌گذارش، «مُحدث» گشت؛ او را پس از سکون و پنهانی به نطق درآورد و از او هر حق و هدایتی را آشکار نمود.
و درودهای سرورِ کریم بر «بابِ» مشرق و نورانی باد؛ آن که خداوند او را جایگاه دانشِ شناختِ خویش قرار داد و او را از مکنونِ باطنِ صفتِ خویش آگاه ساخت. و درود بر «ایتامِ» مُلکِ او و مراتبِ قدسیِ گران‌قدرش، و بر سرورانِ نیکوکار که چراغ‌های تاریکی‌اند، و بر پیروان آنان از اهل صفا، و آنان که از سرِ وفای خالص به ایشان نزدیک گشتند.
اما بعد، ای فرزندم! درباره فضیلت روز غدیر و شرافت‌هایی که خداوند در آن قرار داده و اعمالی که بر مؤمنان واجب است، بدان که خدا هدایتت کند که این روز در ماه