بخشید و به اخلاصِ عظیم ندا داد و به گوشِ هر آنکه در قلمرو پادشاهی توست رسانید و گفت:
«این خدای شماست، پس او را بپرستید! این پروردگار شماست، پس او را بشناسید! این آفریدگار شماست، پس او را اطاعت کنید! این پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست که شما را به سوی خویش خوانده و نَفْسِ او شما را به سوی او فراخوانده است». و از قدرت خویش چندان به آنان نمایاندی که انس با تو و شنیدن از تو را بر آنان واجب گردانید و آنان را بدان تکلیف کردی و رسالت را بدیشان رسانیدی. پس گروهی در بهشت‌اند که در هر عهدی تو را دوست داشتند، و گروهی در آتش افروخته.
و این همان روزی است که بدان رغبت داشتید و در آن "کور" توبه کردید. و این روزی است که پس از آن و جز آن نیست، مگر رجعت سپید و بازگشت نورانی و کنار رفتن پرده‌ها؛ آنگاه که خداوند در سایبان‌هایی از ابر و فرشتگان بیاید و جان‌ها با بخل خویش حاضر شوند و مولای شما، "انزع بطین" علی عزعزه برای داوری به حق و جدا کردنِ سخن بنشیند، و هر کس به آنچه به دست آورده جزا داده شود و آنان ستم نمی‌بینند.