کنند. روزگار آنان را در گردشِ "اکوار و ادوار" بازمی‌گرداند و آنان هرگز از این چرخه خارج نمی‌شوند و زمانه‌شان در این اوصافِ زشت دگرگون نمی‌گردد. در هر زمان و در هر دورانِ "کشف و قِران" ، آنان هرگز با مؤمنان آمیخته نمی‌شوند و این حکمی است حتمی که خداوند بر آنان رانده و نشانه‌ای است که با آن داغِ ننگ بر آنان نهاده است.
پس ای جابر؛ در ظاهر و باطن از آنان سخت برحذر باش و از آنان ترسان و لرزان بمان. با هیچ‌یک از آنان انس نگیر و به آنان تکیه نکن؛ چرا که این کار تو را به بدترین ورطه‌ها، نجس‌ترین عاقبت‌ها و پست‌ترین احوال می‌کشاند. خداوند شرّ آنان را با آشکار کردنِ عیوبشان از شما کفایت کرده است، پس شما نیز خود را از آنان بازدارید و این وصیت را به آیندگان و زیردستان خود برسانید، همان‌گونه که من وصیت خویش را به شما ابلاغ کردم؛ چرا که من این کار را بر شما واجب کردم، همان‌گونه که خداوند آموزش آن را برای شما بر من واجب کرده است. پس به سوی فرمان من بشتابید که همانا فرمانِ خداست.
سپس امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ای جابر؛ آیا دوست داری «سرآغازِ» کسی که گمراهیِ آنان از اوست را به تو بنمایانم؟ و نیز وبال و گرفتاریِ تمام آنچه را که خداوند در میانشان آشکار کرده ببینی؟ همان ریشه‌ای که اوصاف و نشانه‌ها و ویژگی‌ها از او زاده