طغیان و انکار آنان و پیروی‌شان از ابلیس است. تا زمانی که آسمان‌ها و زمین برپاست، آنان در این عذاب خواهند بود.
سپس مولایم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ای جابر. گفتم: لبیک ای مولای من.
فرمود: به آنان بگو که کشتزاری درو شده و خاموش گردند. من به آنان گفتم: کشتزاری درو شده و خاموش گردید! به خدا سوگند، هنوز سخنم به پایان نرسیده بود که سرهایشان از کالبدها بر زمین افتاد و پیکرهایشان فرو ریخت و گداخته گشت و ناپدید شد، و تنها آن سرها در صحنِ خانه بر جای ماند.»
«پس مولایم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ای جابر؛ به آن‌ها بگو که به همان حالی که پیش‌تر بودند بازگردند. پس به آن‌ها گفتم: به همان حالی که بودید بازگردید! چون نگریستم، دیدم که آن‌ها همان سرهای بُزهایی هستند که در خانه ذبح شده بودند.
عرض کردم: ای مولای من؛ امر تو شکوه بار و قدرتت والاست! همین لحظه پیش، این‌ها انسان بودند و سرهایشان بر بدن‌هایشان، سرِ آدمی بود؛ اما چون بر زمین افتادند، به همان سرهای بُزهایی که ذبح شده بودند دگرگون گشتند!
پس امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ای جابر؛ به سرها فرمان بده که در همان پستویی که از آن ظاهر گشته بودند، جمع شوند. پس گفتم: در همان جایی از خانه که از آن پدیدار گشتید،