رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: خداوند دشمنان خود و دشمنان شما را به نشانه‌هایی مشهور ساخت تا مؤمنان آنان را بشناسند و علمِ خدا را از آنان پنهان کنند. پس هیچ مؤمنی نباید به کسانی که توصیف کردم اعتماد کند، حتی اگر پدر یا فرزندش باشد. اگر کسی به آنان نزدیکی کند یا سِرّی را فاش سازد، به خدا عناد ورزیده و مستوجبِ کیفر در تمام این صورت‌ها و مَثَل‌ها خواهد بود.
اقرارِ ظاهری چنین کسی پذیرفته نیست تا آنکه به سزای گستاخی‌اش برسد؛ و آن سزا چنین است: بازگشت در هر یک از این کالبدها و نژادها و اوصاف، به تعدادِ هزار بار؛ تا آنکه هفتاد هزار قالب را کامل کند. برای هر قالب پنجاه سال در نظر گرفته شده است. عارف باید از این "عددِ هفتاد" برحذر باشد؛ چرا که مجموعِ این سال‌ها [۳/۵ میلیون سال] شاملِ دوره‌ها و کورهای عذاب است. هر کس چیزی از علوم الهی را نزد صاحبانِ این اوصاف فاش کند، خون مؤمنان را سبک شمرده و گویی آگاهانه به جنگِ آنان برخاسته است.»
«و همانا خداوند در بیانِ باطن این آیه فرموده است: "هر کس مؤمنی را عمداً بکشد، کیفرش جهنم است که جاودانه در آن می‌ماند"؛ و جهنم همان "مسوخیت" (سقوط در کالبد حیوانات و اشرار) است. پس از آن برحذر باشید و از حلول در آن بترسید؛ که