و معجزات و قدرت را در میانشان آشکار ساخت، در حالی که در حقیقت و گوهر با آنان جدا و متفاوت بود. عقل‌ها به ناچار به الوهیت او گواهی دادند. در قدمت و جاودانگی تنهاست، و به احدیت و بی‌نیازی مطلق تجلی الهی یافت.

و از نشانه‌های ابدی اوست: پس مقدس باد ظهوراتش از نشانه‌هایش، و حجاب‌های او همان کلمات اویند، و انوارهای او همان مقامات او هستند. او را حدی نیست تا بدان دست یازند، و نه شکلی که برایش مَثَل‌ها زنند. آسمان‌های هفتگانه و زمین و هر آنچه در آن‌هاست او را تسبیح می‌گویند، و هیچ چیزی نیست مگر آنکه با ستایش او تسبیح می‌گوید، ولیکن شما تسبیح آنان را نمی‌فهمید؛ همانا او بردبار و آمرزنده است.

و درودهای پاکیزه و تحیات پسندیده او بر نورِ آفریده شده و حجابِ نوپدید او باد؛ صاحب هر دعوت و دلالت، و قیام‌کننده به هر نبوت و رسالت؛ آنکه به واسطه او به توحیدِ ازل راه یابند، و از او بر وجودِ پدیدآورنده علت‌ها استدلال کنند. پس اوست زبان گویای او در میان بندگانش، و نور روشنی‌بخش او در سرزمین‌هایش، و مشیت او که به آن می‌خواهد، و چشم او که می‌نگرد و می‌بیند، و گوش او که شنونده نجواست، و دستِ چیره‌ی والای او، و کرسیِ بلندمرتبه او، و عرش او که برایش نهایتی نیست، و جانب او که در گنجایش نیاید، و جَنْب او که اهل شقاوت در حق آن

مجـمـوع الاعـیـاد - ابوسعید میمون طبرانی