و نماز در کل همان ایمان و معرفت به خداست، و خدا را نشناخت کسی که خواستار معرفت او بود مگر با طلب و انقیاد به علم برای عالم.
امیرالمؤمنین (جل ذكره) فرمود: «خدا به چیزی شدیدتر از راه رفتن عبادت نشده است» و راه رفتن همان طلب است، برای مؤمن جایز نیست که دینش را برای مقزمنه و مفوضه آشکار کند.
امیرالمؤمنین (جل ذكره) فرمود: «برای مرد جایز نیست که ران‌هایش را برهنه کند و میان قومش بنشیند» و ران‌ها همان والدین هستند، و قومش: مقزمنه و مفوضه.
و هر کس از علمِ زراره، و ابوبصیر، و سدیر، و عبدالله بن ابی یعفور، و محمد بن ابی مسلم، و برید عجلی، و حکم بن ابی عقبه، و حنان بن سدیر، و حجر بن زیاد، و عامر بن خزاعه، و کسانی که مثل آنان در بندگان هستند گرفت، پس به مسجد الحرام نزدیک نشود و مسجد: «باب» است.
و امیرالمؤمنین (جل ذكره) فرمود: «هر کس چیزی از غذاهای بدبو خورد به مسجد نزدیک نشود» پس مؤمن باید مقدار معرفتش به پروردگارش را بشناسد، که اگر پروردگارش را بشناسد هرگز به خود ستم نخواهد کرد.
و امیرالمؤمنین (جل ذكره) فرمود: «سجده کننده عقبش را در نماز واجب بالا نبرد هنگامی که سجده می‌کند» و هرگاه یکی از شما توحید را خواست باید خدا را به حق معرفتش