واجب است که نزد باب بیاید و استغفار کند، پس اگر بر باب قادر نبود از کسی که در بشر از او داناتر است بپرسد.

و آن قول امیرالمؤمنین (جل ذكره) است: «هرگاه خواب با یکی از شما آمیخت و خواب همان شک است، وضو بر او واجب است» و وضو به طور کلی همان علم و ادب است.

هرگاه یکی از شما به توحید خدا که همان امیر النحل (جل ذكره) است و رسالت محمد (جل ذكره) و قدرت سلمان (منه السلام) و باب صاحبِ انتقام‌ها و رجعت‌ها اقرار کرد، و اینکه مؤمنین از کدورت تصفیه می‌شوند و از قبرها خارج می‌گردند «و قبرها همان هیکل‌هایی است که مؤمن در آن حبس شده» سپس گناهی از آنچه مردم مرتکب می‌شوند مرتکب نشد «و آن گناهانی است که از آن نهی شده» پس ایمانش را تمام کرده است.

و آن قول امیرالمؤمنین (جل ذكره) است: «هرگاه بنده تشهد را خواند: گواهی می‌دهم که خدایی جز الله نیست، و محمد بنده و رسول اوست، و آن را با آیه تمام کرد: ﴿وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيهَا﴾¹ (و اینکه ساعت آمدنی است شکی در آن نیست) و ﴿أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ۝ وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ﴾² (آیا نمی‌داند هنگامی که آنچه در گورهاست زیر و رو شود و آنچه در سینه‌هاست حاصل گردد) پس نمازش تمام شده است».