نجیب یا مؤمن عالمی را دیدید، از او درباره آنچه از نشانه‌های دینش نیاز دارد بپرسد.

و قول امیرالمؤمنین (جل ذكره): «هیچ یک از شما نماز نافله را در وقت واجب نخواند مگر از روی عذر، ولیکن بعد از آن قضا کند اگر قضا برایش ممکن شد، زیرا خداوند سبحان می‌فرماید: ﴿الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ﴾¹ (کسانی که آنان بر نمازشان مداومند)».

یعنی: بر معرفت خدا مداومند، شک و تردید در آنان راه نمی‌یابد، پس اگر دیدار باب هنگام حضور باب از آنان فوت شد و بعد از آن او را دیدند، دیدار مولا هنگام حضور باب از آنان فوت شده و بعد از آن او را دیدند اگر بر او قادر شدند، و روز همان ناطق است، و شب همان صامت است، این در برخی بواطن است.

و معرفت دو یتیم در حقیقت معادل معرفت هزار مؤمن بالغِ کاملِ صفا است.

و آن قول امیرالمؤمنین (جل ذكره) است: «نماز در حرمین معادل هزار نماز در غیر حرمین است» و حرمین همان دو یتیم هستند، و هر مؤمن بالغ کاملی اصلش نماز است.

هر کس حرفی از علوم باطنی خدا را به مستحقی در وقتش القا کند، معادل هزار کلمه در باطن در غیر وقتش است.

و آن قول امیرالمؤمنین (جل ذكره) است: «انفاق یک درهم در حج معادل هزار درهم در غیر حج است».