هرگاه یکی از شما آرزو کرد:

و هرگاه یکی از شما آرزو کرد پس زیادتی را آرزو کند و بگوید: «منزه است کسی که شریکی در پادشاهی‌اش ندارد، خدایا معرفتت را بر من منت گذار تا رهایی من از این پیراهن‌ها باشد، کبریا و نعمت‌ها از آن توست، خدایا تواضع را روزی‌ام کن، و تکبر و وسوسه شیطان و سرکشان را از من نفی کن».

و هرگاه یکی از شما آرزو کرد پس زیادتی در معرفت خدا و علوم باطنی را آرزو کند، و از پروردگارش با تضرع بخواهد و بگوید: «ای علی، از تو می‌خواهم به حق بابَت ای مولای من، روزهایم سپری شد و گناهانم باقی ماند، از تو تمامِ معرفتت و رستگاری و بهشت‌ها و نجات را می‌خواهم، خدایا از تو می‌خواهم که نسیمی از نسیم‌های رزقت را روزی‌ام کنی، و آن را یاوری برای من بر دین و دنیایم قرار دهی، و مرا از معرفتت گمراه نکنی، و آنچه را تو به آن از من داناتر و آگاه‌تری روزی‌ام کنی».