مقدمه
کتاب آداب عبدالمطلب
کتاب «آداب عبدالمطلب» از کتاب‌های اصول مهمی به شمار می‌رود که یکتاپرستان بسیار از آن نقل کرده‌اند. شیخ خصیبی (قدس سره)، ابوسعید میمون طبرانی، جلی و دیگران از آن یاد کرده و نقل نموده‌اند. این کتاب پاسخی است از سوی باب‌الله، محمد بن مفضل علیه السلام به گروهی از مؤمنین که درباره نشانه‌های دینشان سؤال کردند.
لکن جوان مورد اعتماد در کتاب‌هایش ذکر کرده که این روایتِ جعفر بن محمد بن مفضل علیهم صلوات الله است و کتاب به این نام مشهور شد.
«شیعه مقصره» شرح حال جعفر بن محمد بن مفضل را نوشته‌اند و ابن غضائری درباره او گفته است: «جعفر بن محمد بن مفضل، کوفی است، تنها غلات از او روایت می‌کنند، و من هرگز روایت صحیحی از او ندیدم، و او در تمام احوالش متهم است.»
پس گفتار او که «تنها غلات از او روایت می‌کنند» دلیلی بر صحت انتساب و روایت اوست و آنچه در آن آمده را تأیید می‌کند. اما محمد بن مفضل، آن‌ها ذکر می‌کنند که او از اصحاب کاظم است، چنانکه در رجال شیخ آمده است. و حال او نزد آنان مجهول است و مدح یا ذمی در موردش وارد نشده است.