عارف به بهشت و آتشت هستیم، پس ما را بعد از آنکه عزت دادی خوار نکن، و ما را از نور به تاریکی خارج نکن، خدایا ما به آنچه از وسعت زندگی و تنگی آن قسمتمان کردی راضی هستیم، خدایا بر قلب‌های ما غیر از معرفتت و علوم باطنی جاری از تو به سوی اولیائت که گرد عرشت حلق زده‌اند خطور نده، این کار را با ما انجام ده ای علی ای عظیم». هیچ بنده‌ای نیست مگر اینکه در او یکی از سه چیز است: «فال بد، یا آرزو، یا تکبر».
و هرگاه یکی از شما خمیازه کشید:
و هرگاه یکی از شما خمیازه کشید امیر النحل را یاد کند و بگوید: «به نام امیر النحل هرمز، خدایا فال بد و وسوسه شیطان و کیدش را از من نفی کن، زیرا من از آن‌ها به تو پناه می‌برم».
و هرگاه از پیری در سن ترسید، با کسی که در معرفت پایین‌تر از اوست همنشینی کند، و از آن‌ها درباره آنچه یکی از شما از معرفت خدا نیاز دارد بپرسد، زیرا این کار فقر را نفی می‌کند.