و هرگاه یکی از شما ازدواج کرد:
و هرگاه یکی از شما ازدواج کرد بگوید: «خدایا من حلالی مطلق ازدواج کردم که چرکی در آن نیست و نه تردیدی، و نه شکی و نه گزندی، خدایا پس آنچه را بر غیر من حرام کردی برای من حلال کن، و اگر مرا میراندی به بدبختی و تقصیرم مؤاخذهام نکن، زیرا من با این کار نجات از خانههای ناشناخته و شوم را به سوی بهشتهای رضوان و خانههای آسمانی و زیارت انوار میخواهم، خدایا از تو میخواهم که قیام به آن را در ظاهر و باطن روزیام کنی، و ازدواج همان دعوت به سوی خداست، پس هر کس تو را در این کار اجابت کرد من با او ازدواج کردم».
هرگاه یکی از شما با همسرش درآمیخت:
و هرگاه یکی از شما با همسرش درآمیخت بگوید: «به نام خداوند بخشنده مهربان، به نام خدا آسان کننده امور، و روزی دهنده خیرات، و رساننده اولیائش به درجات عالی، خدایا همسرم را بر من آسان گیر و پذیرش آنچه از او میخواهم را برایم میسر کن، و مرا بر او




