ما را از اهل این آیه قرار ده: ﴿لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوا وَّآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَوا وَّآمَنُوا ثُمَّ اتَّقَوا وَّأَحْسَنُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ﴾¹ (بر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند گناهی در آنچه خوردند نیست هرگاه پروا کردند و ایمان آوردند و کارهای شایسته نمودند سپس پروا کردند و ایمان آوردند سپس پروا کردند و نیکی نمودند و خدا نیکوکاران را دوست دارد). به تو ایمان آوردیم و به تو یقین کردیم، و به تو به عنوان پروردگار راضی شدیم و کافر شدیم به کسی که به تو تشبه جست، و با تو مبارزه کرد، و با تو دشمنی نمود، و گواهی می‌دهیم که تو علیِ کبیرِ اعلی هستی، منزهی تو و بلند مرتبه است جد تو».

و هرگاه یکی از شما به برادرش برای نوزاد پسر تبریک گفت:

و هرگاه یکی از شما به برادرش برای نوزاد پسر تبریک گفت، بگوید: «خداوند برایت ای برادرم در نوزادت برکت دهد و خداوند او را از مؤمنینِ بالغی قرار دهد که در زمین تسبیح می‌گویند و به نور پروردگارشان هدایت می‌شوند». و اما فرزند در باطن همان شاگرد است.