برمی‌دارند) ﴿لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنفُسُهُمْ أَن سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَفِي الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَ﴾¹ (چه بد است آنچه نفس‌هایشان برایشان پیش فرستاد که خدا بر آنان خشم گرفت و در عذاب جاودانند). خدایا شر آنان را از من و از جماعت مؤمنین بردار و دفع کن، و گوش و چشمانشان را بگیر، و بر دل‌هایشان پرده‌ای قرار ده تا به من و به هیچ یک از مؤمنین نرسند».

سپس می‌گوید: «لبیک خدایا لبیک شریکی برای تو نیست لبیک، ای صاحب گرفتنِ بزرگ لبیک، ای صاحب انتقام‌ها لبیک، ای صاحب حجره‌ها لبیک، ای جبار آسمان‌ها و زمین، تویی تو چنانکه خودت را توصیف کردی: یگانه فرد بی‌نیاز، برای توست نام‌های نیکو و مثل اعلی، و نعمت‌های بزرگ».

این صفت پروردگار متعال است که نام‌هایش مقدس باد. سپس از سمت راستش می‌گوید: ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ﴾ و از سمت چپش: ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ﴾ سپس ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ﴾ را می‌خواند.