و هرگاه یکی از شما به سفر رفت:

و هرگاه یکی از شما به سفر رفت، هنگام خروج از منزلش بگوید: «خدایا تو همسفر در سفری، و جانشین در حضر» و رسول الله جل ذكره بسیار وقت‌ها هنگام خروج از منزلش در سفرش با این کلمات مناجات می‌کرد.

و به امیرالمؤمنین (جل ذكره) می‌فرمود: «تو همسفر در سفری، و جانشین در حضر». و سفر در باطن همان طلب علوم باطنی و معرفت والا است.

خدایا خلوص را روزی‌ام کن و مرا از بازگشت بد دور بدار، ای مولای من، از تو می‌خواهم به حق بابَت و به حق کسی که معرفتت را طلب کرد، پس آنچه به من وعده دادی روزی‌ام کن آنجا که گفتی و گفتار تو حق است: ﴿ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ﴾¹ (مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم) پس من تو را می‌خوانم چنانکه امر کردی، پس مرا اجابت کن چنانکه وعده دادی، همانا تو خلف وعده نمی‌کنی.