آفریدی و نیکو آفریدی، و صورتگری کردی و روشن ساختی، و تمام کردی و برپا داشتی و ظاهر نمودی، و نام نهادی و بالا بردی و نطق کردی و محکم نمودی و کامل کردی، و پنهان شدی و آشکار نمودی، و چه بسیار دعایی که اجابت کردی، ستایش تو را، منزهی تو ای علی ای عظیم! چه بزرگ است شأنت، و چه والاست یادت، و چه نورانی است قدست، و چه زیباست صورتت، و چه روشن است علمت، و چه برتر است حلمت، و چه کامل است خلقت».

سپس انگشتانش را با آب خالص و شستشوی کوچک بشوید، و بگوید: «ای آقای من شبهات و شهوات را از من بزدای، و مرا به وطنم که از آن آفریده شدم بازگردان: نوری که تاریکی در آن نیست، و حکمی که جهل در آن نیست، و علمی که لغزش در آن نیست، و ایمانی که نفاق در آن نیست، و امنیتی که خیانت در آن نیست، و صبری که بی‌تابی در آن نیست، و راستی که دروغ در آن نیست، و شکری که کفر در آن نیست، و عدالتی که ستم در آن نیست، و رضایتی که خشم در آن نیست، و روزه‌ای که افطار در آن نیست، و عافیتی که ابتلاء در آن نیست، خدایا با من و برادران مؤمنم چنین کن».