تاریکی است. و هرگاه سائلِ مستحقِ جویای معرفتِ خدا نزد شما آمد، از ریزه‌های سفره‌هایتان به او بدهید، یعنی: هرگاه جوینده سائلِ مستحقِ معرفت خدا نزد شما آمد، از آنچه به شاگردانتان می‌دهید به او بدهید. و شاگرد همان طالب است، و سفره همان باب است، و ریزه‌ها: علمی است که از او خارج می‌شود. پس اگر در معرفت خدا شک کرد، باید شک را با پرسش از دلش خارج کند و تسلیم کسی شود که در علم و معرفت بالاتر از اوست تا امرش را بشناسد و از شک خود برگردد، و شک کننده به خدا کافر است.

خداوند متعال فرمود: ﴿فَإِن كُنتَ فِي شَكٍّ مِّمَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ فَاسْأَلِ الَّذِينَ يَقْرَءُونَ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكَ لَقَدْ جَاءَكَ الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ﴾¹ (پس اگر در آنچه بر تو نازل کردیم شکی داری از کسانی که پیش از تو کتاب می‌خوانند بپرس، حق از جانب پروردگارت برایت آمده است پس هرگز از تردید کنندگان مباش). و قول او: ﴿وَمَن يَكْفُرْ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ﴾² (و هر کس به ایمان کفر ورزد عملش تباه شده و او در آخرت از زیانکاران است). و قول او: ﴿وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلًا لَّا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ﴾³ (و کلمه پروردگارت به راستی و عدالت تمام شد، تغییر دهنده‌ای برای کلمات او نیست و او شنوای داناست). پس کلمات: همان