"ای محمد بن جندب، همانا ابوالخطاب محمد بن ابی زینب کاهلی در مقام میم (اشاره به حضرت محمد) بود، در حالی که محمد اکبر به واسطه او ظاهر شده بود، مولا علی به واسطۀ جیم (اشاره به جعفر) ظاهر شد که او مولا امام جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- است.
پس مولا جعفر به ابوالخطاب امر کرد که دعوت را ظاهر سازد. پس فرمود: "ای ابوالخطاب محمد بن ابی زینب کاهلی!"
ابوالخطاب گفت: "لبّیک (گوش به فرمانم)."
فرمود: "برخیز ای محمد، امروز اعلام کن آنچه را که بدان مأمور شده‌ای، و آن را پنهان مکن و چیزی از آن را نپوشان، زیرا من با تو هستم هر جا که باشی. و این ابوذر است که قول تو را تصدیق می‌کند و انذار تو را به سوی برگزیدگان خدا و دوستداران او آشکار می‌سازد. برخیز ای بندۀ من."
پس ابومحمد سفیان بن مصعب عبدی(اباذر) برخاست تا جایی که دستش را در دست اسماعیل بن ابی الطیب (مقداد) نهاد و آن دو در برابر محمد بن ابی زینب (ابوالخطاب) ایستادند و گفتند: "خداوند امر فرمود، و فرمان از آن توست، و ما فرمان تو را به انجام می‌رسانیم، زیرا فرمان خدا قطعی شد، و تو خدایی هستی که امر و نهی و مشیّت از آن توست."