پس مقداد آن را به سید اکبر محمد -عَزَّ عَزُّهُ- آشکار کرد. پس محمد عزعزه در آن هنگام فرمود: نه آسمان سبز سایه‌بان کسی شد و نه زمین خاک‌آلود حامل کسی گشت که زبانی فصیح‌تر از اباذر داشته باشد.
پس به واسطه صحت آن نطق و زبان‌ها، به آنچه در تمام آن محل‌های عُلوی و سُفلی تصریح نمود، سزاوار شد که سید محمد او را به این وصف توصیف کند، زیرا هیچ کس از اهل مرتبه ابوذر این مأموریت را اجرا نکرد و مانند او به آن نطق نکرد و هیچ کس جز او شرح آنچه او شرح داد را وصف نکرد، و هیچ کس جز او از اهل مراتب و درجات، این منزلت را مشاهده نکرد. و همانا این منزلتی است که به ارادۀ مولا و تقدیر او در مورد ابوذر اختصاص داده شد.
پس ای محمد بن جندب، این اختصاص سلمان به اباذر و شرافت بخشیدن و مرتبه‌بندی او بود، همانگونه که مرتبه‌ها از معنی (علی) تا اِسم (محمد) مرتب شدند، ومحمد اهل مراتب را با آن ویژه گردانید.
«نداء سیدنا أبي الطیبات إلیه التسلیم»