[۴۳۴] وَرُوِيَ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ عَنْ مَوْلَانَا الصَّادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "وَلَا بِشَيْءٍ مِنْ الْآئِكِ يَا عَلِيُّ" وَقَدْ قُرِئَتْ هَذِهِ الْآيَةُ بَيْنَ يَدَيْهِ.

و از راه دیگری از مولای ما صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: "و به هیچ چیز از نعمت‌های آشکار تو ای علی". در حالی که این آیه در حضور او خوانده شد.

[۴۳۵] وَعَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْهَيَاجِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ مَيْمُونِ بْنِ الْقَاسِمِ الطَّبَرَانِيِّ قَدَّسَ اللَّهُ رُوحَهُ قَالَ: سَأَلْتُ الشَّيْخَ أَبَا الْحُسَيْنِ الْجَلِيَّ رَفَعَ اللَّهُ دَرَجَتَهُ عَنْ قَوْلِ الرَّسُولِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "أبدأوا بِالْمِلْحِ وَاخْتَمُوا بِهِ؟" فَقَالَ: الْمِلْحُ شَخْصُ الْبَابِ بِهِ بَدَأْنَا وَبَّهُ خَتَمَنَا فَأَمِنَّا، وَبِهِ خَتَمْنَا فَأمِنًا مِنْ الْعَاهَاتِ وَمِنْ السَّبْعِينَ الَّتِي ذَكَرَهَا مَوْلَانَا وَالْخَلَاصُ مِنْهَا.

وَمَعْنَاهُ: إِذَا بَدَأَ الرَّجُلُ بِالْمِلْحِ فِي أَوَّلِ طَعَامِهِ وَخَتَمَ بِهِ، أَيْ: إِذَا عُرِفَ أَنَّ السَّيِّدَ سَلْمَانَ هُوَ جِبْرِيلُ فِي أَوَّلِ الْقِبَابِ، وَهُوَ السَّيِّدُ أَبُو شُعَيْبٍ فِي آخِرِ الْمَقَامَاتِ فَقَدْ عُوفِيَ مِنْ سَبْعِينَ طَبَقَةٌ يَدْخُلُهَا الْكَافِرُ فِي الْمَسُوخِيَّةِ.

و از ابوالحسن الهیاجی از ابوسعید میمون بن قاسم طبرانی خداوند روحش را پاک گرداند نقل شده است که گفت: از شیخ ابوالحسین جلّی خداوند درجه‌اش را بالا بَرَد درباره سخن رسول -عَزَّ عَزُّهُ- پرسیدم: "با نمک آغاز کنید و با آن پایان دهید؟"