جواب اول: اینکه جابر هنوز غایب نشده بود، پس باب ابوالخطّاب است.

جواب دوم: اگر در زمانی که طالب هدایت نزد او آمد، جابر غایب شده بود و اِسم با ابوالخطّاب ظاهر شده بود، پس او در قول خود راست گفته است که اِسم بابی برای معنی است و اِسم خود قراردهنده ابواب و مُسَبِّب الأسباب است. پس قول او با هر دو وجه صحیح است و پاسخ روشن شد.

[۴۲۸] وَبِإِسْنَادِهِ يَرْفَعُهُ إِلَى فُرَاتِ بْنِ أَحْنَفَ عَلَيْهِ السَلَامُ قَالَ: سَمِعْتُ مَوْلَانَا الصَّادِقَ -عَزَّ عَزُّهُ- وَقَدْ سَأَلَهُ سَائِلٌ عَنْ أَبِي الْخَطَّابِ مِنْهُ السَلامُ فَقَالَ: "إِنِّي آلَيْتُ أَنْ لَا أَتَقَبَّلَ تَوْحِيدَ أَحَدٍ مِنْ النَّاسِ إِلَّا بِوِلَايَةِ سَلْمَانَ، وَمَعْرِفَةِ كُنْهِ جِبْرِيلَ وَهُوَ سَلْسَلُ بَابِ اللَّهِ وَحِجَابِهِ، ثُمَّ قَالَ: أَنَا جَنَّةُ الْخُلْدِ، وَسَلْمَانُ جَنَّةُ عَدْنٍ، وَأَبُو الْخَطَّابِ جَنَّةُ الْمَأْوَى".

و به اسنادش آن را به فُرات بن اَحنَف علیه السلام می‌رساند که گفت: شنیدم مولای ما صادق -عَزَّ عَزُّهُ- را که سائلی از او درباره ابی خطّاب مِنهُ السلام پرسید، پس فرمود: من سوگند خورده‌ام که توحید هیچ کس از مردم را نپذیرم مگر به ولایت سلمان، و معرفت کُنه جبرئیل که او همان سَلسَل، باب الله و حجاب اوست. سپس فرمود: "من جنّة الخُلد هستم، و سلمان جنّة عَدن است، و ابوالخطّاب جنّة المَأوَى است."