پس فقه آن را بدان. و هنگامی که محمد با سلمان ظاهر شد، سلمان با سَفینه ظاهر شد. و هنگامی که محمد با سَفینه ظاهر شد، سلمان با رَشید ظاهر شد. و هنگامی که محمد با رَشید ظاهر شد، باب با ابی خالد عبدالله بن غالب کابُلی ظاهر شد. و هنگامی که اِسم با ابی خالد ظاهر شد، باب با یحیی بن اُمّ الطویل الثّمالی ظاهر شد. و هنگامی که اِسم با یحیی ظاهر شد، باب با جابر بن یزید جُعفی ظاهر شد. و هنگامی که اِسم با جابر بن یزید الجُعفی ظاهر شد، باب با ابوالخطّاب محمد بن ابی زینب ظاهر شد. و هنگامی که اِسم با ابوالخطّاب محمد بن ابی زینب ظاهر شد، باب با مفضّل بن عمر الجُعفی ظاهر شد. و هنگامی که اِسم با مفضّل بن عمر ظاهر شد، باب با محمد بن مفضّل ظاهر شد. و هنگامی که اِسم با محمد بن مفضّل ظاهر شد، باب با عُمر بن فُرات ظاهر شد. و هنگامی که اِسم با عُمر بن فُرات ظاهر شد، باب با محمد بن نُصَیر ظاهر شد. و باب با غیبت معنی جلّ جلاله غایب شد. پس این بیان "ظهور المِزاج" است، و این امر پیوسته از اوّل ظهور محمدی تا آخر سطر امامت جاری بوده است؛ اِسم با باب ظاهر می‌شود و "باب" با "صَفَق" المُؤَهِّل ظاهر می‌شود تا ظهور ابی شعیب -عَزَّ عَزُّهُ- که ظهور بازگشت، همانگونه که در دوره آدم، باب همان جبرئیل به صورت نورانی و مخفی بود.