پس تشنه: همان "مؤمن" است، زیرا او تشنه به سوی باب است، و این به دلیل آن است که مؤمن به سلمان می‌نگریست و گمان می‌کرد که او باب است، پس خداوند فرمود: و تشنه آن را آب می‌پندارد، یعنی او را باب می‌پندارد، تا هنگامی که نزد آن آمد، آن را هیچ چیز نیافت، و خدا را نزد او یافت، یعنی: او را باب نیافت، وآنکه یافت محمد است که با سلمان ظاهر شده است، پس حسابش را به طور کامل به او داد یعنی: اراده‌اش را از علم به او عطا کرد.

و ازشیخ درباره قول خداوند تعالی سؤال کردم:﴿این نور در خانه هایی است که خدا اذن داده منزلت و قدر و عظمت آنها رفعت یابندو نامش در آنها ذکر شود،همواره در آن خانه ها صبح و شام اورا تسبیح میگویند﴾

فرمود: شنیدن من از ثقات و اشیاخ من این است که: این خانه‌ها در اینجا همان أبواب هستند که معنی به اِسم امر کرد که آنها را بالا ببرد و با آنها ظاهر شود، پس اِسم او در آنها ذکر شود و نزد آنها یافت شود.