پس "سُبْحَانَ" همان اِسم است و "رَبُّ الْعِزَّةِ": همان امیر النحل است و الْعِزَّة: فاطر و محمد هستند، وعلی و محمد همان الله، رَبُّ الْعَالَمین هستند و آنها اسم‌ها و حجاب‌های اویند. و معنای قول او تعالی: (منزه و پاک است آن خدایی که شبی بنده اش محمد را از مسجدالحرام به مسجدالاقصی که پیرامونش را برکت دادیم حرکت داد تا بخشی از نشانه های قدرت و عظمت خود را به او نشان دهیم ؛ یقینا او شنوا و دانا است).

پس بنده‌ای که به شب بُرده شد همان سَلْسَل (سلمان) است و آن کس که او را به شب بُرد، همان سید محمد است.

و حقیقت اسراء، همان علوّ منزلت برای سلمان نسبت به آنچه بر آن بود، است، و آن به دلیل این است که سید سلمان إلیه التسلیم پیوسته در تمامی ظهورات و کرّات، فقط به "بابیّت" ظاهر می‌شد، و دردوره محمدی سید محمد به امر مولای خود، العلیّ العظیم، او را به مرتبه‌ای بالاتر و بلندتر و شریف‌تر از مرتبه "بابیّت" بالا برد، و آن، ظهور محمد باسلمان و نسبت دادن او به خویش و اجمال کردن او به مجموع خود و اضافه کردن او به تعدادی از اشخاص خویش است، تا ظهور محمد به سید ابوشعیب مِنهُ السلام است.

و اما معنای قول او (تعالی): ﴿منزه و پاک است آن خدایی که شبی بنده اش محمد را از مسجدالحرام به مسجدالاقصی که پیرامونش را برکت دادیم حرکت داد تا بخشی از نشانه های قدرت و عظمت خود را به او نشان دهیم ؛یقینا او شنوا و دانا است ﴾ پس