پس گفتم: ای مولای من، امام یازدهم کیست؟ فرمود: "پسرم حسن عسکری از پسرم علی، از پسرم محمد، از پسرم علی، از پسرم موسی کاظم، و باب او محمد بن نُصَیر بن بَکر النُّمَیری است. حسودانش در عصر او زیاد می‌شوند تا جایی که حسادت، آنها را از او متفرق می‌سازد و در او شک می‌کنند، و آنان از ما بیزارند و ما از آنان بیزاریم، و ایشان زیانکاران هستند."

و به تحقیق، سخن درباره آنچه شرح دادیم، پیش از این گذشت که معنی در سطر نبوت، صامت است و اِسم ناطق است و به سوی "معنی" دعوت می‌کند و به او اشاره می‌نماید، و به درستی که معنی در سطر امامت، ناطق است و به ذات خود به سوی معرفت خود دعوت می‌کند و اِسم صامت است، پس این را بدان.

سپس باز می‌گردیم به دنباله بحث "باب" در قُبَّة هاشمیه، و باب، همان سلمان بود که همراه سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- بود ومحمد همان اِسم بزرگ داشته شده وخانه گرامی بود که همراه مولای ما امیرالمؤمنین،خدای قدیم، والا و بزرگ درحال سکوت او بود، خدایی که از آنچه انجام می‌دهد سؤال نمی‌شود، درحالی که بقیه مورد سؤال قرار می‌گیرند. پس هنگامی که سید محمد غایب شد، با باب ظاهر شد، و باب با سلمان ظاهر بود، پس با سَفینَه ابوعبدالرحمن قیس بن وَرْقَه الریاحی ظاهر شد، و ما شرح ظهورات "اِسم" را با "باب" پس از اتمام این دنباله، در فصلی جداگانه ذکر خواهیم کرد، ان شاء الله تعالی.