فرمود: "هرکس می‌خواهد به روح الهی بنگرد، پس به سلمان بنگرد، و هرکس می‌خواهد به نفس لاهوتی بنگرد، پس به سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- بنگرد."

[۴۱۴] وَسُئِلَ -عَزَّ عَزُّهُ- عَنْ الْبَدْءِ وَالْمَشِيئَةِ؟ فَقَالَ: "هُمَا الْحِجَابُ وَالْبَابُ وَهُمَا جَمِيعَاً لِلْمَعْنَى -عَزَّ عَزُّهُ- " وَقَالَ فِي قَوْلِهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى: ﴿إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ ❁ فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ﴾¹ فَقَالَ: "الْكَافُ السَيّدُ الْمِيمُ وَالنُّونُ السِّينُ".

و از او -عَزَّ عَزُّهُ- درباره آغاز واراده الهی سؤال شد، پس فرمود: "آن دو، همان حجاب و باب هستند، و آن دو همگی برای معنی -عَزَّ عَزُّهُ- هستند." و درباره قول او سبحانه و تعالی:(همانا فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند، فقط به آن می‌گوید: "باش"، پس موجود می‌شود. پس منزه است کسی که ملکوت همه چیز به دست اوست و به سوی او بازگردانده می‌شوید) فرمود: "کاف در کُن همان سید محمد است، و نون در کُن همان سلمان است."

[۴۱۵] وَرُوِيَ عَنْ مَوْلَانَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "خَيْرُ الْكَلَامِ مَاقَلَّ وَدَلَّ وَلَمْ يُمِلَّ".