فَلَمَّا اشْتَرَاهُ السَّيِّدُ مُحَمَّدٌ -عَزَّ عَزُّهُ- سَمَّاهُ سَلْمَانُ، وَسَمَّاهُ مَوْلَانَا -عَزَّ عَزُّهُ- سَلْسَلٌ وَسَلْسَبِيلٌ، وَهُوَ الْبَابُ فِي كُلِّ عَصْرٍ وَزَمَانٍ وَهُوَ سَلْمَانُ وَإِنْ تَغَيَّرَتْ أَسْمَاؤُهُ وَصِفَاتُهُ، فَهَذَا الَّذِي اجْتَمَعَتْ عَلَيْهِ الطَّائِفَةُ الْمُوَحِدَةُ لَا خِلَافَ بَيْنَهُمْ أَنَّ بَابَ اللَّهِ بَابٌ أَبَدَاً تَقَدَّمَ أَوْ تَأَخَّرَ، ظَهَرَ أَوْ غَابَ، صَمَتَ أَوْ نَطَقَ، وَهُوَ بَابُ الرَّسُولِ النَّاطِقُ الَّذِي هُوَ الْبَيْتُ وَالْحِجَابُ لِمَوْلَانَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- فَاعْلَمْ ذَلِكَ، وَأَمَّا مَا فَضْلُهُ بِهِ السَيِّدُ مُحَمَّدٌ -عَزَّ عَزُّهُ- مِنْ إِشَارَتِهِ إِلَيْهِ ظَاهِرَاً وَبَاطِنَاً.
و در معنای خبر گذشته، چیزی است که من از نسخهای به خط ابوالحسن بن القاسم الرَّهاوی المؤدِّب خداوند از او راضی باشد به صورت حدیثی که سلسله راویانش کامل ذکر نشده نقل کردهام: از عثمان بن مظعون علیه السلام که گفت: برایم سرورم ابوعبدالله سلمان فارسی سلام بر او باد حدیث گفت که: "هنگامی که روز ذات السَّلاسل جنگ یا واقعهای که به نام ذات السلاسل معروف است بود، دیدم که مولایم امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- بر لشکری که تعدادشان هفتاد و پنج هزار سواره و پیاده بود، حمله کرد، پس آنها را تا دروازه عقب راند و قهرمانان و شجاعانشان را کُشت، سپس از درگیری بازگشت در حالی که چیزی جز یک خوشهی انگور با او نبود. پس آن را نزد من آورد و تشنگیام شدید شده بود. به من گفت: "نزدیک شو"، پس نزدیک شدم و بر او سلام کردم. پس خوشه انگور را به من داد و من آن را خوردم. سپس برای بار دوم




